Bujana ławka i niespodzianka :-)

Poniżej plenerowe zastosowanie jednego z moich patchworków :-)

Uszyłam go z resztek po wielkiej brązowej narzucie patchworkowej.

Zrobiłam porządek w szufladzie i wystarczyło akurat na huśtawkę :-)

Tą piękna, bujaną ławkę skonstruował dla nas już pięć lat temu mój teść.

Ma nawet podręczną półkę na odłożenie kubka czy gazety, widzicie? :-)

W te wakacje do huśtawki dołączy zadaszenie mojego pomysłu.

A niedawno od drugich dziadków czekała na wnuki taka niespodzianka :-D

Ja też o mało nie padłam,a wyobraźcie sobie jak cieszyły się dzieciaki ;-)

Wskoczyły do środka przez okno zanim otworzyliśmy im drzwi ;-)

Już nawet troszkę się w środku prowizorycznie urządziły,

ja również zbieram pomysły, szyję maleńkie firanki itp.

Chciałabym, aby było słodko i dziewczęco, bo przecież chłopcy

mają już swój surowy, męski domek pod drzewem, no nie? :-)

A jaki byłby Wasz pomysł na styl tego maleńkiego domku?

Krzesła prof. Hałasa

Niedawno Asia majstruje pokazała renowację krzesła z lat 60tych

projektu profesora Rajmunda Hałasa TYP 200-190.

I ja dziś pokazuję swoje już odnowione:

Z odnawianiem moich dwóch krzeseł postępowałam podobnie jak Asia.

Zdarłam tapicerkę z siedzeń i oparć, potem odkręciłam siedzenia i oparcia.

Następnie szlifowałam wszystkie elementy, a potem dwa razy krzesła malowałam.

U mnie te krzesła stoją przy kuchennym stole, nie chciałam więc

dawać im tapicerki na stałe i założyłam tylko zdejmowaną poduszkę.

Muszę powiedzieć, że krzesła każdego dnia cieszą moje oko,

nawet gdy przechodzę obok zerkam na nie, że tak powiem, z lubością ;-)

Huśtawka z palety

To robię, kiedy zawieszam szycie :-)

Z drewnianej palety niewielkich rozmiarów zrobiłam bujane siedzisko,

coś w stylu huśtwaki Svava z Ikea, tylko, rzecz jasna, prawie darmo :-)

Co mniejsi mogą się na niej swobodnie położyć, więksi już nie bardzo ;-)

Na huśtawce mały patchwork, który uszyłam z resztek po dużych narzutach.

A oto rzeczona paleta, nie od razu była taka piękna,

oderwałam środkową deskę i przybiłam kilka ładniejszych,

odzyskanych z rachitycznego drewnianego regału.

Do tego paręnaście metrów linki i bujanka pod akacją gotowa.

Widok z niej piękny, prawda, że bardzo relaksujący? :-)

Domek z piernika ver. 2.0

W tym roku również piekłam domki z piernika :-)

Pięć małych domków to wzór podstawowy z ubiegłego roku

oraz nowość - trzy duże domki, czyli małe powiększone 1.5 raza.
Nie zjem ich wszystkich sama! ;-) Prawie wszystkie rozdam.

Duże domki mają wycięte okna i drzwi, a niektóre także dachy.
W wycięte okna można włożyć landrynkę i wypiecze się piękna szyba :-)

Małe domki okna mają lukrowane, a nie wycinane.

Duży domek w porównaniu do domku małego.

Tak wyglądał produkcja domków:

Mały domek w całości mieści się na jednej blasze,
tutaj przed włożeniem do piekarnika i zaraz po upieczeniu.

Zaraz po upieczeniu, kiedy domek nie jest już gorący, ale jeszcze ciepły i miękki,

najlepiej złączyć wszystkie elementy i ewentualnie poszerzyć, dociąć zakładki.

Do lukrowania wszystkie elementy domków rozkładałam spowrotem na płasko.

Jest wiele przepisów na ciasto na pierniczki, ale naprawdę warto skorzystać

z cudownego Przepisu sąsiadki Kasi od Karoliny z bloga Dwa Talenty.

Jest tam również przepis na lukier królewski idealny do zdobienia.

Ja użyłam kupnej przyprawy, ale pełnowartościowej, sprawdziłam skład.

Ciasto wyrobiłam z podwójnej porcji, to była okazja do ćwiczenia krzepy ;-)

Schowałam do lodówki i wyciągałam na raty, ile akurat potrzebowałam.

Domki z piernika jest naprawdę łatwo upiec, połączyć na ciepło i ozdobić.

A jaka radość dla dzieci, szczególnie te z szybami i otwartymi drzwiami, szał ;-)

Nawet gdy jakiś element się ułamie nie trzeba się denerwować, zawsze można

go zjeść ;-) albo solidnie polukrować i to wystarczy do przmocowania.

Dla chętnych do pobrania wykroje na domek,

mały, średni - 1.25 małego oraz duży 1.5 małego
przygotowane do wydruku na kartkach A4.

W przyszłym roku ograniczę się raczej na średniej wersji domku.

Powodzenia! :-)

Wigilijne siankowniki

W tym roku zamiast świątecznymi kartkami z życzeniami

zamierzam obdarowywać siankownikami :-)

Nie wiem jak to nazwać, może gdzieś już ma nazwę, dla mnie jest siankownikiem.

Mam na myśli ozdobną kieszeń na symboliczne sianko pod obrus wigilijnego stołu.
Na początku eksperymentowałam trochę z formą i powstało kilka wariacji.

     

A ostatecznie najwięcej siankowników uszyłam w takiej formie:

Nieodzowny element wigilijnego stołu, jestem przygotowana :-)

Sianko pięknie pachnie, jak właśnie sianko pachnąć powinno,

pochodzi z naszej łąki, suszone było na majowym słońcu :-)

Nie mogę uwierzyć, że do Świąt już tak blisko.

W następnym poście pokażę co niezbyt świątecznego przygotowałam na Mikołajki ;-)

Kalendarz adwentowy

Drugim wzorem, który zaprojektowałam i wydrukowałam w Cotton Bee

jest projekt na kalendarz adwentowy w formie kieszonek na słodycze.
Druk dopasowany na ćwiartkę gabardyny o wymiarach 48 x 48 cm.

Rozcięłam go wzdłuż poziomych białych pasków, jak pierwsza linia przerywana,

obrębiłam wszystkie krawędzie i przeszyłam górną krawędź każdego paska.

Potem naszyłam paski w wierszach na biały materiał np. Lenda z IKEA

i przeszyłam wzdłuż białych linii w pionie, aby rozdzielić kieszonki.

U góry zrobiłam tunelik na listewkę z tasiemką do zawieszania i gotowe.

Teraz tylko czekać do 1 grudnia i napełnić kieszenie słodyczami :-)

Drugim pomysłem na kalendarz adwentowy z tego materiału jest

rozcięcie go w paski i zszycie w jeden długi pas do powieszenie np. nad łóżkiem.